Sprawdzanie Statusu Strony
Narzędzie do sprawdzania statusu strony wysyła jedno żądanie HTTP pod wskazany adres i pokazuje kod statusu zwrócony przez serwer. Kody 200–399 liczą się jako działa, a 400–599 lub przekroczony czas połączenia jako nie działa. Sprawdzenie https://example.com zwraca tutaj 200 OK w kilkadziesiąt milisekund, więc witryna odpowiada także nam, nie tylko Tobie.
Kody statusu HTTP i to, co zgłasza to narzędzie
| Kod | Opis kodu | Werdykt tutaj | Co to oznacza dla Twojego sprawdzenia |
|---|---|---|---|
| 200 | OK | Działa | Serwer odpowiedział normalnie. Nie ma czego naprawiać. |
| 301 | Moved Permanently | Działa | Przekierowanie trwałe. To narzędzie za nim nie podąża, więc widzisz kod 301 i nagłówek Location. |
| 302 | Found | Działa | Przekierowanie tymczasowe, często na stronę konserwacji, logowania lub kierowania geograficznego. |
| 304 | Not Modified | Działa | Kopia w pamięci podręcznej jest nadal ważna. Zwracane tylko wtedy, gdy żądanie zawiera walidatory. |
| 403 | Forbidden | Nie działa | Serwer odpowiedział, więc host jest osiągalny i nie jest to awaria. WAF, filtr botów lub lista dozwolonych adresów IP odmówił temu klientowi; werdykt nadal brzmi Nie działa, bo 403 należy do klasy 4xx. |
| 404 | Not Found | Nie działa | Host odpowiedział, więc jest osiągalny — brakuje tylko żądanej ścieżki. Sprawdź teraz samą domenę. |
| 429 | Too Many Requests | Nie działa | Limit żądań: zbyt wiele w krótkim czasie. Jeśli odpowiedź zawiera nagłówek Retry-After, odczekaj do wskazanego w nim momentu — to albo liczba sekund, albo data HTTP — i dopiero wtedy powtórz sprawdzenie. |
| 500 | Internal Server Error | Nie działa | Aplikacja na serwerze źródłowym uległa awarii. Zajrzyj do jego dziennika błędów. |
| 502 | Bad Gateway | Nie działa | Serwer pośredniczący lub CDN nie mógł połączyć się ze źródłem, często w trakcie wdrożenia. |
| 503 | Service Unavailable | Nie działa | Przeciążenie lub planowana konserwacja. Z definicji tymczasowe; sprawdź nagłówek Retry-After. |
| 504 | Gateway Timeout | Nie działa | Serwer źródłowy odpowiadał dłużej, niż serwer pośredniczący był gotów czekać. |
| 0 | Brak odpowiedzi | Nie działa | Nic nie odpowiedziało: błąd DNS, odrzucone połączenie, nieprawidłowy certyfikat TLS albo przekroczony czas — 8 sekund na nawiązanie połączenia i 15 sekund łącznie. |
Werdykty wynikają z klas statusów opisanych w RFC 9110: 200–399 zgłaszamy jako działa, a 400–599 jako nie działa. Werdykt opisuje wpisany adres URL, a nie maszynę za nim — przy 403 lub 404 serwer odpowiedział, więc host jest osiągalny i żaden z tych przypadków nie jest awarią. 304 liczy się jako działa, bo zasób istnieje; 404 liczy się jako nie działa, bo żądany adres nie istnieje.
Strona nie działa, czy to problem tylko u mnie?
Sprawdzenie powyżej wykonuje nasz serwer, a nie Twoja przeglądarka, i właśnie to czyni porównanie użytecznym. Jeśli ta strona pokazuje 200 OK, a Twoja przeglądarka błąd połączenia, awaria jest po Twojej stronie: resolver DNS z martwym wpisem w pamięci podręcznej, VPN lub firmowy serwer proxy, wpis w pliku hosts albo problem z trasowaniem u dostawcy internetu. Jeśli zawodzą oba, serwer źródłowy lub jego CDN naprawdę nie działa i na Twoim komputerze nie ma czego naprawiać.
Dlaczego strony przestają działać?
Niemal wszystkie awarie mieszczą się w sześciu rodzinach, a kod statusu podpowiada, z którą masz do czynienia:
- Wygasły lub niepasujący certyfikat TLS — połączenie zrywa się, zanim zacznie się HTTP, dlatego widzisz status 0.
- Zmienione lub wygasłe rekordy DNS: nazwa hosta przestaje się rozwiązywać, znowu status 0.
- Proces aplikacji uległ awarii lub zabrakło mu pamięci — 500 ze źródła, 502 z serwera pośredniczącego przed nim.
- Ruch przekraczający wydajność albo zaplanowane okno konserwacji — 503, zwykle z nagłówkiem Retry-After.
- Wolna baza danych lub zimny start, który przekracza limit czasu serwera pośredniczącego — 504.
- Awaria u dostawcy: w CDN, w regionie chmury albo u rejestratora domen, potrafiąca naraz wyłączyć tysiące niepowiązanych witryn.
Co zrobić, gdy moja strona nie działa?
Działaj od zewnątrz do środka, w tej kolejności:
- Uruchom sprawdzenie tutaj, aby potwierdzić, że awaria nie dotyczy wyłącznie Twojej sieci.
- Przeczytaj kod. 0 wskazuje na DNS lub TLS, 5xx na serwer źródłowy, 403 na regułę firewalla, a 404 na zły host wirtualny albo ścieżkę.
- Otwórz listę nagłówków odpowiedzi — Server, Location i Retry-After wskazują warstwę, która Ci odpowiedziała.
- Zajrzyj na strony statusu swojego hostingu i CDN, zanim założysz zgłoszenie do wsparcia.
- Powtarzaj sprawdzenie po każdej zmianie i eksportuj CSV, aby zgłoszenie zawierało znaczniki czasu zamiast zrzutów ekranu.
Jak szybko powinna odpowiadać strona internetowa?
Pokazany czas odpowiedzi to pełny obieg, którego nasz serwer potrzebował na jedno żądanie HEAD: zapytanie DNS, połączenie TCP, uzgadnianie TLS i pierwsza odpowiedź serwera. Nie obejmuje obrazów, CSS, JavaScriptu ani renderowania, więc jest znacznie niższy niż czas ładowania z Lighthouse. Na tej stronie obowiązują następujące zakresy kolorów:
| Czas odpowiedzi | Kolor | Interpretacja |
|---|---|---|
| < 500 ms | Zielony | Zdrowo. Typowe dla węzła CDN lub rozgrzanej pamięci podręcznej. |
| 500–1500 ms | Żółty | Akceptowalnie, ale warto obserwować: zwykle to podróż do serwera źródłowego bez pamięci podręcznej na brzegu sieci. |
| > 1500 ms | Czerwony | Wolno. Sprawdź obciążenie procesora źródła, zapytania do bazy danych, zimne starty i trasowanie międzykontynentalne. |
O Sprawdzaniu Statusu Strony
Narzędzie do sprawdzania statusu strony dobrze odpowiada na jedno wąskie pytanie: czy serwer odpowiedział i co powiedział? Wysyła jedno żądanie HTTP HEAD pod wpisany adres, daje 8 sekund na nawiązanie połączenia i 15 sekund na całe żądanie, po czym pokazuje cztery rzeczy — liczbowy kod statusu, czas pełnego obiegu w milisekundach, Content-Type oraz nagłówek Server — a do tego pełną listę nagłówków odpowiedzi odesłanych przez serwer źródłowy.
Dwie decyzje projektowe sprawiają, że odczyt jest jednoznaczny. Po pierwsze, przekierowania nie są śledzone. Jeśli example.com odpowiada 301, widzisz 301 i jego nagłówek Location, a nie status innej strony trzy skoki dalej; właśnie tego potrzebujesz przy sprawdzaniu reguły z HTTP na HTTPS albo non-www. Po drugie, werdykt wynika z klas statusów opisanych w RFC 9110: od 200 do 399 zgłaszamy jako działa, od 400 do 599 jako nie działa, a status 0 oznacza, że żądanie w ogóle nie doszło do skutku — DNS się nie rozwiązał, połączenie zostało odrzucone, certyfikat TLS nie przeszedł weryfikacji albo serwer źródłowy przekroczył limit czasu.
Sprawdzenie wykonuje nasz serwer, a nie Twoja przeglądarka, i dlatego rozstrzyga, czy witryna faktycznie nie działa, czy problem jest tylko u Ciebie. Jeśli Twój komputer nie potrafi otworzyć strony, a ta strona pokazuje 200 OK, usterka jest lokalna: resolver DNS, dostawca internetu, VPN, firmowy serwer proxy albo nieaktualny wpis w pliku hosts. Jeśli zawodzą oba, problem leży w serwerze źródłowym lub w jego CDN.
Tryb masowy przyjmuje do 10 adresów, po jednym w wierszu, i sprawdza je po kolei z przerwą 300 ms między żądaniami, żeby jedno uruchomienie nie wyczerpało limitu 60 sprawdzeń na minutę. Wyniki wracają jako zwarta lista, którą pobierzesz w CSV albo skopiujesz jako tabelę rozdzieloną tabulatorami wprost do arkusza kalkulacyjnego lub zgłoszenia. Każde sprawdzenie tworzy też link do udostępnienia, który sam uruchamia się ponownie u osoby, która go otworzy — zgłoszenie awarii przychodzi więc z dowodem, a nie ze zrzutem ekranu.
Jedno zastrzeżenie warto zapamiętać: żądania wychodzą z adresu IP centrum danych z user agentem FreeWebTools Status Checker/1.0. Witryny za agresywnym filtrem botów mogą odpowiadać nam kodem 403, obsługując przeglądarki normalnie, więc czytaj 403 jako «odmówiono temu klientowi», a nie automatycznie jako «strona nie działa».
Przypadki użycia
Jak sprawdzić, czy strona nie działa
Zostaw wybraną zakładkę Pojedynczy adres URL i wpisz adres, który chcesz przetestować, na przykład example.com — brakujący prefiks https:// zostanie dodany automatycznie.
Kliknij Sprawdź status. Z naszego serwera wychodzi jedno żądanie HTTP, a baner pokazuje Strona DZIAŁA dla kodów 200–399 albo Strona NIE DZIAŁA dla 400–599 i przekroczeń czasu.
Przeczytaj cztery kafelki: Kod statusu, Czas odpowiedzi, Typ treści i Serwer. Czas poniżej 500 ms jest zielony, powyżej 1500 ms czerwony.
Otwórz listę Nagłówki odpowiedzi, aby zobaczyć wszystko, co odesłał serwer, w tym Location przy 301 oraz Retry-After przy 429 lub 503.
Przejdź na zakładkę Sprawdzanie masowe, wklej do 10 adresów URL (po jednym w wierszu) i zachowaj wynik przyciskiem Pobierz CSV lub Kopiuj jako tabelę.
Użyj przycisku Kopiuj link do udostępnienia, aby wysłać adres, który po otwarciu wykona dokładnie tę samą kontrolę.
Porady Pro
- Sprawdzaj osobno samą domenę i wersję www. example.com i www.example.com często wskazują różne hosty i zawodzić może tylko jeden z nich.
- Status 0 to nie 500. Oznacza, że nic w ogóle nie odpowiedziało, więc sprawdź rozwiązywanie DNS i datę ważności certyfikatu TLS, zanim obwinisz aplikację.
- Czasy odpowiedzi poniżej 500 ms są zielone, od 500 do 1500 ms żółte, a powyżej 1500 ms czerwone. Liczba obejmuje wyłącznie obieg do serwera — bez obrazów, CSS i JavaScriptu.
- Jeśli dostajesz tutaj 403, a strona otwiera się w Twojej przeglądarce, to WAF filtruje adresy IP centrów danych albo naszego user agenta FreeWebTools Status Checker/1.0. To nie jest awaria.
- Tryb masowy ma limit 10 adresów, a API pozwala na 60 sprawdzeń na minutę z jednego IP. Dziel dłuższe listy na partie, zamiast ponawiać aż do kodu 429.
Rozwiązywanie problemów
Sprawdzenie zwraca kod statusu 0 i żadnych nagłówków.
Nic nie odpowiedziało. Nazwa hosta może się nie rozwiązywać, połączenie mogło zostać odrzucone, certyfikat TLS może być wygasły lub wystawiony na inną nazwę, albo żądanie przekroczyło limit czasu — 8 sekund na nawiązanie połączenia i 15 sekund łącznie. Sprawdź najpierw DNS i certyfikat, a potem wersję http://, aby odizolować błąd TLS.
Pokazujemy 403 Forbidden, a strona otwiera się w przeglądarce bez problemu.
Reguła WAF lub ochrony przed botami blokuje adresy IP centrów danych albo user agenta FreeWebTools Status Checker/1.0. Strona działa — po prostu odmawia automatom. Dodaj sprawdzanie do listy dozwolonych albo potwierdź wynik z łącza domowego.
Sprawdzanie masowe zatrzymuje się w połowie z komunikatem o limicie żądań.
API pozwala na 60 sprawdzeń na minutę z jednego adresu IP. Odczekaj sześćdziesiąt sekund i ponów pozostałe adresy albo podziel listę na mniejsze partie. Żądania są już wysyłane w odstępach 300 ms.
Strona, która działa w przeglądarce, zwraca tutaj 404.
Prawdopodobnie testujesz ścieżkę, której na tym hoście nie ma, albo domena trafia na domyślny host wirtualny. Sprawdź najpierw samą domenę i dodaj ścieżkę, gdy katalog główny odpowie kodem 200.
Często zadawane pytania
Wpisz adres w pole powyżej i kliknij „Sprawdź status”. Narzędzie wysyła jedno żądanie HTTP z naszego serwera i podaje kod statusu, czas odpowiedzi oraz wszystkie nagłówki odpowiedzi. Kod od 200 do 399 oznacza, że strona działa; od 400 do 599 albo status 0 oznacza, że nie działa. Pokazany czas odpowiedzi to pełen obieg, którego potrzebował nasz serwer, a nie Twoja przeglądarka: zapytanie DNS, połączenie TCP, uzgadnianie TLS i pierwsza odpowiedź — przy bliskim serwerze często zaledwie kilkadziesiąt milisekund.
To narzędzie działa z naszego serwera, a nie z Twojej przeglądarki, więc porównanie obu wyników wskazuje, gdzie leży usterka. Jeśli my dostajemy 200 OK, a Ty nadal nie możesz wczytać strony, problem jest po Twojej stronie: pamięć podręczna DNS, VPN, serwer pośredniczący, pamięć przeglądarki albo plik hosts. Jeśli my też dostajemy 502 lub przekroczenie czasu, usterka jest po stronie witryny, a nie po Twojej — choć blokada geograficzna albo reguła zapory wymierzona w nasz adres IP wygląda stąd tak samo.
503 Service Unavailable oznacza, że serwer jest osiągalny, ale w tej chwili odmawia obsłużenia żądania — zwykle z powodu przeciążenia lub planowanej konserwacji. Z definicji jest to stan tymczasowy, a odpowiedź często zawiera nagłówek Retry-After wskazujący, kiedy spróbować ponownie. Wyszukiwarki traktują krótki 503 jako „wróć później”, a nie jako trwałą awarię.
W praktyce: wygasłe lub niepasujące certyfikaty TLS i zepsute wpisy DNS (jedno i drugie widać jako status 0), aplikacja, która uległa awarii lub wyczerpała pamięć (500), serwer pośredniczący, który w trakcie wdrożenia nie dociera do źródła (502), ruch ponad pojemność albo konserwacja (503), baza danych wolniejsza niż limit czasu proxy (504) oraz awarie CDN lub chmury obejmujące całego dostawcę.
Najpierw potwierdź tutaj, że awaria nie dotyczy tylko Twojej sieci. Potem odczytaj kod: 5xx oznacza, że trzeba zajrzeć do logów serwera źródłowego i menedżera procesów, 0 — sprawdzić DNS i datę ważności certyfikatu, 403 wskazuje na regułę zapory lub WAF, a 404 na samej domenie — na zły host wirtualny. Zajrzyj na stronę statusu swojego dostawcy, zanim zgłosisz problem.
Tak. Przejdź na zakładkę „Sprawdzanie masowe” i wklej do 10 adresów URL, po jednym w wierszu. Są sprawdzane po kolei z 300 ms przerwy między żądaniami, a wyniki pojawiają się jako lista z werdyktem, kodem statusu i czasem odpowiedzi. Całość możesz potem pobrać jako CSV albo skopiować jako tabelę rozdzieloną tabulatorami.
Nie, i jest to celowe. Przekierowania nie są śledzone, dzięki czemu 301 lub 302 pokazujemy dokładnie tak, jak wysłał je serwer, razem z nagłówkiem Location — a tego właśnie potrzebujesz przy sprawdzaniu reguły z HTTP na HTTPS albo non-www. Aby prześledzić cały łańcuch przekierowań krok po kroku, użyj naszego Sprawdzacza przekierowań.
Ponieważ żądanie wychodzi z adresu IP centrum danych z user agentem FreeWebTools Status Checker/1.0. Usługi chroniące przed botami, zapory WAF i reguły firewalla CDN rutynowo odpowiadają automatom kodem 403 Forbidden lub stroną weryfikacji, a prawdziwe przeglądarki obsługują normalnie. Dlatego 403 z tego narzędzia oznacza «odmówiono temu klientowi», a nie zawsze «strona nie działa».
To czas w milisekundach, którego nasz serwer potrzebował na jedno żądanie HEAD, wraz z zapytaniem DNS, połączeniem TCP i uzgadnianiem TLS. Nie obejmuje obrazów, CSS, JavaScriptu ani renderowania, więc jest znacznie niższy niż wynik ładowania strony w Lighthouse. Porównuj kolejne pomiary między sobą i doliczaj 100–300 ms dla odległego serwera.
Nie. Punkt końcowy odrzuca nazwy localhost, 127.0.0.1, 0.0.0.0 i ::1, każdy adres IP z zakresu prywatnego lub zarezerwowanego, na przykład 192.168.x.x czy 10.x.x.x, adresy metadanych chmury takie jak 169.254.169.254 oraz wrażliwe porty 22, 3306 i 6379. Nazwa hosta jest rozwiązywana raz i odrzucana, jeśli ten adres IPv4 okaże się prywatny; sprawdzanie działa wyłącznie po IPv4, więc traktuj je jako zabezpieczenie przed fałszowaniem żądań po stronie serwera (SSRF), a nie jako gwarancję. Hosty wewnętrzne testuj poleceniem curl z wnętrza sieci.
Źródła i standardy
Pięć klas statusów i znaczenie każdego kodu pochodzą ze specyfikacji HTTP oraz z rejestru IANA wymienionych poniżej. Strony MDN i Google Search Central to dokumentacja, a nie specyfikacje, a kod 429 Too Many Requests zdefiniowano w RFC 6585, nie w RFC 9110. Werdykt działa / nie działa jest naszym własnym odczytaniem granic tych klas: ta strona traktuje zakres 200–399 jako działa, a 400–599 oraz każde żądanie, które w ogóle nie otrzyma kodu statusu, jako nie działa.
- RFC 9110, HTTP Semantics, sekcja 15 — normatywna definicja każdej klasy statusów.
- Rejestr kodów statusu HTTP prowadzony przez IANA — oficjalna lista przypisanych kodów.
- MDN, kody statusu odpowiedzi HTTP — praktyczne uwagi do każdego kodu.
- Google for Developers, «How HTTP Status Codes Affect Google's Crawlers» — co każdy kod oznacza dla indeksowania i skanowania.
- Google for Developers, «Debug Network and DNS Errors for Google's Crawlers» — co oznacza żądanie, które nie otrzymało kodu statusu.
- RFC 6585, Additional HTTP Status Codes, sekcja 4 — definicja kodu 429 Too Many Requests i związanej z nim wskazówki Retry-After.